Ένα από τα πιο δύσκολα βήματα της ψυχοθεραπείας είναι να πάρουμε την απόφαση να σηκώσουμε το τηλέφωνο ή να στείλουμε εκείνο το μήνυμα που λέει “Καλησπέρα σας, θα ήθελα να κλείσω ένα ραντεβού”. Κι αυτό γιατί το να καλέσεις κάποιον άγνωστο για ραντεβού και να του πεις τις πιο βαθιές σου σκέψεις, απαιτεί τεράστιο θάρρος. Δεν είναι αδυναμία, είναι πρόκληση.
Ο φόβος για το άγνωστο.
Οι περισσότεροι δεν ξέρουμε τι περιμένουμε στην ουσία. Δεν γνωρίζουμε το άτομο, πιθανώς δεν ξέρουμε καν πώς μοιάζει, δεν ξέρουμε τον χώρο που θα πάμε αν επιλέξουμε το δια ζώσης, δε γνωρίζουμε τη διαδικασία αλλά και τι “πρέπει” να πούμε. Οι πιο συχνές απορίες είναι: “Πρέπει να αρχίσω από τα παιδικά μου χρόνια;”, “Κι αν δεν συμπαθήσω τον ψυχολόγο;”, “Κι αν δε θέλω να μιλήσω για κάτι, θα με πιέσει;”, “Μιλάμε άνετα;”. Κι όλα αυτά κάνουν πιο δύσκολο το βήμα προς τη ψυχοθεραπεία.
Η αλήθεια είναι πολύ πιο απλή από όλα αυτά τα “κι αν”.
Αρχικά, πριν καταλήξεις σε κάποιον ψυχολόγο, κάνε μια “έρευνα αγοράς” για να δεις σπουδές, στυλ, εμφάνιση του ατόμου που θα επιλέξεις. Και η εμφάνιση δεν αναφέρεται στο αν θα είναι ωραίος/α, αλλά στο τι θα σου βγάλει ο κάθε άνθρωπος κι αν αυτό είναι κάτι κοντά σε σένα. Γιατί πίσω από το επάγγελμα “ψυχολόγος” ο καθένας βάζει τη δική του πινελιά. Για παράδειγμα, κάποιος μπορεί να έχει προτίμηση σε ένα πιο επαγγελματικό στυλ ντυσίματος, να είναι λίγο πιο “προσεγμένος”. Κάποιος άλλος μπορεί να είναι πιο “καλλιτεχνική φύση” και να φαίνεται και στην εικόνα που δείχνει προς τα έξω.
Η ηλικία, το φύλο, το στυλ του κάθε επαγγελματία διαφέρει και προφανώς δεν μπορούν να ταιριάξουν όλοι σε όλους. Και δεν υπάρχει τίποτα κακό σε αυτό.
Αν στην πρώτη συνάντηση νιώσεις πως με το συγκεκριμένο επαγγελματία δεν “ταίριαξες”, μπορείς απλά να αναζητήσεις κάποιον άλλον. Έχε υπόψη πως μιλάμε για μια ανθρώπινη σχέση. Η σχέση στην ψυχοθεραπεία είναι ίσως το πιο βασικό εργαλείο, γι αυτό και πρέπει να νιώθουμε πως με τον άνθρωπο απέναντι μας είμαστε σε επαφή και είναι κοντά σε εμάς.
Δε νιώθω έτοιμος/η να μιλήσω για κάποια πράγματα.
Κανείς δε θα σε πιέσει να μιλήσεις για κάτι που εσύ δεν νιώθεις άνετα!
Σε κάθε συνάντηση το τι θα συζητηθεί είναι κάτι που επιλέγεται συνεργατικά, καθώς ο σκοπός δεν είναι να νιώσεις άβολα ή να πιεστείς. Ο σκοπός είναι να δουλέψουμε αυτά που εσύ ο ίδιος θα φέρεις και θες να δουλέψεις. Είναι απόλυτα λογικό να μην νιώθεις έτοιμος να μοιραστείς όλες σου τις εμπειρίες και τις σκέψεις με έναν άγνωστο. Ή ακόμα και να μην είσαι έτοιμος σε εκείνη τη φάση της ζωής σου να μιλήσεις γι αυτές. Κι αυτό είναι οκέι και απολύτως αποδεκτό!
Νιώθω ότι δεν έχω κάτι τόσο σοβαρό για να ξεκινήσω.
Σε έναν ψυχολόγο δεν πάνε μόνο άτομα τα οποία συνεργάζονται με ψυχίατρο ή είναι “πολύ σοβαρά”. Δεν έχουμε όλοι κάποια “επίσημη διάγνωση”, γι αυτό και δεν είναι απαραίτητο να έχεις διάγνωση για να πας. Τα θέματα που μπορούμε να δουλέψουμε έχουν μια τεράστια ποικιλία και δεν χωράνε όλα σε “ταμπέλες διάγνωσης”.
Θα με αλλάξει η ψυχοθεραπεία; Φοβάμαι μην με κάνει άλλον άνθρωπο.
Στόχος μας δεν είναι να αλλάξουμε το άτομο που είσαι. Στόχος μας είναι να δουλέψουμε με τις δυσκολίες που μπορεί να αντιμετωπίζεις, όπως το άγχος, η διάθεση, κάποια τραυματική εμπειρία, μια δύσκολη σχέση με τους γονείς ή τις συντροφικές σχέσεις.
Δεν παρεμβαίνουμε στον χαρακτήρα σου, απλώς εντοπίζουμε κάποια σημεία που σε δυσκολεύουν και βρίσκουμε νέους τρόπους διαχείρισης καταστάσεων.
Δε θέλω να μάθουν οι κοντινοί μου πως πάω σε ψυχολόγο.
Δε χρειάζεται να το μοιραστείς αν εσύ δε θες. Μπορείς να το κρατήσεις σαν μια εμπειρία που μόνο εσύ γνωρίζεις γι αυτή. Δεν σε υποχρεώνει κανείς να το μοιραστείς αν δεν νιώθεις έτοιμος/η. Ούτε επηρεάζει την πορεία σου αν το μοιραστείς ή όχι.
Δεν μπορώ οικονομικά να πηγαίνω κάθε βδομάδα.
Και είναι απόλυτα κατανοητό! Ο ψυχολόγος σου δε ζει σε μια άλλη κοινωνία. Καταλαβαίνει τις απαιτήσεις των καιρών. Γι αυτό και η συχνότητα καθορίζεται από κοινού. Όμως, πρέπει να έχεις στο νου σου ότι η ψυχοθεραπεία είναι κάπως σαν τη γυμναστική. Όσο πιο συνεπής είσαι, τόσο καλύτερα και πιο γρήγορα αποτελέσματα θα δεις. Για παράδειγμα, αν εσυ επιλέξεις να πηγαίνεις μια φορά το μήνα, σκέψου τι θα προλάβεις να μοιραστείς σε μια ώρα;
Συνήθως αυτό που προτιμάται αντί για το μια φορά την εβδομάδα είναι μια φορά στις δύο εβδομάδες, ώστε να μην μεσολαβεί μεγάλο διάστημα από την τελευταία συνάντηση και να υπάρχει κάποια συνοχή.
Δε νιώθω ασφαλής στο να μοιραστώ πράγματα γιατί μπορεί να τα πει σε άλλους.
Ένα βασικό στοιχείο του επαγγελματία είναι η τήρηση του απορρήτου. Ό,τι λέγεται στις συναντήσεις μας μένει αυστηρά μεταξύ μας, όπως και τυχόν σημειώσεις. Ο καθένας από μας φροντίζει να φυλάει τις σημειώσεις του με τέτοιο τρόπο ώστε να μην έχουν άλλα άτομα πρόσβαση σε αυτές. Το ίδιο γίνεται και στην online ψυχοθεραπεία καθώς χρησιμοποιούνται εφαρμογές που τηρούν απόρρητο ή οι γραπτές συνομιλίες είναι μόνο για ραντεβού.
Είναι απόλυτα λογικό να νιώθεις άγχος ή να φοβάσαι να ξεκινήσεις αυτό το ταξίδι. Να μην είσαι σίγουρος/η για τον άνθρωπο που θα επιλέξεις ή το τι θα μοιραστείς. Αλλά αν κάτι θέλω να κρατήσεις από αυτό το άρθρο είναι ότι κανείς δε θα σε πιέσει για κάτι το οποίο εσύ δε θες. Δεν καθορίζει ο ψυχολόγος το τι θα συζητηθεί αλλά εσύ. Αν υπάρχουν κομμάτια της ζωής σου και των σκέψεων σου που δε θες να αγγίξεις, είναι απόλυτα κατανοητό! Στην πορεία θα δεις εσύ τι θες να ανοίξεις και τι όχι.
Ιωάννα Πετράκου
Ψυχολόγος – Γνωσιακή Συμπεριφορική Θεραπεία
instagram: @ioanna_petrakou_psy
email: petrakou.psy@gmail.com
Τηλέφωνο επικοινωνίας: 6906081450
Ιωάννα Πετράκου – Ψυχολόγος
